[fragment 3]
Oké. Gauw verder naar het eerste schrijfinhoudelijke onderwerp: De aanpak van de schrijftaak. Dat is dus eigenlijk aandacht voor het proces dat vooraf moet gaan aan het product. Het is heel makkelijk, of althans goed te doen om je in een middag te verdiepen in de eisen waaraan een wetenschappelijke of academische tekst moet voldoen. Het is veel moeilijker om het zo voor mekaar te krijgen dat je uiteindelijk ook bij zo'n tekst komt. Ik wil weer eventjes een kleine enquête houden. De mensen die taakgericht hebben geschreven, daarmee bedoel ik dus iedereen die met die dossiers hè, heeft gewerkt, wie van jullie vond het leuk om te doen? Wie van jullie was er op tijd mee klaar? Wie van jullie vond het een ramp? Ongeveer een ... Is er overleg? De doelstelling van de aandacht die wij besteden aan het aanpakken van de schrijftaak is om er voor [te] zorgen dat iedereen op tijd zijn spullen kan inleveren, dat iedereen de schrijftaak niet meer als een ramp ervaart en dat iedereen de schrijftaak leuker gaat vinden dan hij het nu al vindt. Ik kan niet garanderen dat aan het eind van deze collegereeks iedereen juichend wegloopt van dat is toch hartstikke fijn dat schrijven van een academische tekst. Ik kan wel garanderen dat jullie na afloop van dit college, deze collegereeks de boel iets minder een ramp vinden dan jullie het nu eventueel vinden en dat jullie in staat zullen zijn om alle schrijfopdrachten die jullie in de loop van de studie [moeten uitvoeren], op tijd af te ronden. Want wat is de oorzaak van het gegeven dat veel mensen schrijven, het schrijven van zakelijke teksten een ramp vinden? Vaak is het zo dat dat komt omdat mensen te veel alles ineen willen doen. Dat wil zeggen, ze zijn bezig met zinnen te formuleren en ze bedenken tegelijkertijd moet deze zin eigenlijk wel hier? Hoort deze zin hè, en de inhoud die die vertelt eigenlijk wel thuis hier? Moet het er eigenlijk überhaupt wel in? - dat zijn dus eigenlijk zaken van opbouw van de tekst - én bezig is met vragen als: heb ik dit wel goed geformuleerd? Verwoord ik hiermee wel precies wat ik eigenlijk wilde zeggen? Is dit wel netjes opgeschreven zo? Sluit deze zin wel goed aan bij de vorige? Is de stijl niet verkeerd voor de tekst die ik aan het maken ben? Én zich tegelijkertijd ook nog weer zorgen maakt over zaken als: moet dit wel met dt? Of spel ik dit wel goed? Of moet er hier een komma of een puntkomma? Dus de oorzaak van veel schrijfproblemen, de oorzaak van veel stress is bij een hoop mensen dat ze te veel tegelijk proberen te doen. Dus met verschillende onderdelen van de schrijftaak tegelijk bezig zijn. Dat leidt onvermijdelijk tot blokkades, blokkeringen omdat je tijdens het schrijven voortdurend bezig bent met iets anders dan wat je eigenlijk zou moeten doen, namelijk schrijven. Dat leidt weer tot stress, dat leidt weer tot het uitvoeren van de schrijftaak op momenten die eigenlijk helemaal niet productief zijn, zoals midden in de nacht, of nou, heel vroeg in de ochtend voor sommige mensen. En dat leidt ook tot het stoppen van energie in geheel verkeerde dingen, zoals het bedenken van allerlei uitstelverhalen. Het bedenken van allerlei excuses waarom je het nog niet op tijd .., het bedingen van uitstel, enzovoort. De stelling die ik hier bij jullie aan de man wil brengen is: als je de schrijftaak goed aanpakt, dat wil zeggen, als je ervoor zorgt dat je de verschillende onderdelen van die schrijftaak ook inderdaad op verschillende momenten aanpakt, dat je dus in feite de verschillende activiteiten die je in die diverse fasen, zal ik maar zeggen, moet ontplooien, inderdaad in die fase ontplooit en niet terwijl je iets anders aan het doen bent. Als je dat goed gefaseerd aanpakt, dan zul je zien dat het aanpakken van de schrijftaak, het doorlopen van het schrijfproces veel makkelijker gaat.